- Η πλούσια ταφή –

Ποντιακά :     - Το πλούσιον η ταφή -                  ₪ Οι αποθαμέν’ αδά ση γήν α’σ’έναν πλούσιον ταφήν τιδέν πα, ’κ’εγροικούνε. Οι σπουταλεμέν’ οι ζωντανοί Κουρφεύκουνταν  όσον ζούνε και με στεφάνια ένα σουρίν τοι πλούσιους ντ’ευτάν’ τερούνε. Ευτάνε και έναν πατιρτήν τεά…σα πλούτα ζούνε. Ατείν είναι οι ζωντανοί : Πως είν’ ατείν οι εφτωχοί ’κί θέλ’νε να ακούνε.                   ₪ Από το βιβλίο μου : Ποντιακοί Στοχασμοί    Δαρμενείας - Μασχαρείας - Τραγωδίας                     Copyright© 2006

Ερμηνεία :        - Η πλούσια ταφή -                  ₪ Οι πεθαμένοι εδώ στη γη ποτέ μια πλούσια ταφή δεν την κατανοούνε. Οι επιδειξίες ζωντανοί περηφανεύονται όσο ζούνε και με στεφάνια όλοι μαζί τους πλούσιους μιμούνται. Κάνουνε κι’ένα πατιρντί τάχα στα πλούτη ζούνε. Αυτοί είναι οι ζωντανοί : Πως είναι αυτοί οι πιο φτωχοί δε θέλουνε ν’ακούνε.                  ₪                                                      Ο Μεσαρέτες

- Η κακία -

Ποντιακά                         ₪ Άφ’ς την κακία σ’ να δεβαίν’ μ’ευτάς τον χολιασμένον, άκ’σον τα λόγια τη κοσμί’ για τον χολοσκασμένον : " Καμμίαν έργον νευρικού ’κ’εβγαίν’ ωφελεμένον, καμμίαν έργον γνωστικού ’κ’εδέβεν πλάν χαμένον." Άκ’σον και τ’άλλο τη κοσμί’ και κράτ’ατο, γραμμένον : " Ποίον ποτάμ’ εθόλωσεν και…επέμ’νεν θολωμένον ;" Θεέ! Φώτσον μας ούλτς εμείς να αγαπούμε, και την κακίαν ση ζωήν καλόπιστα να τερούμε .                         ₪ Από το βιβλίο μου : Ποντιακοί Στοχασμοί   Δαρμενείας - Μασχαρείας - Τραγωδίας                  Copyright© 2006

Ερμηνεία                         ₪ Άσε την κακία σου να διαβεί μην κάνεις το θυμωμένο, άκου του κόσμου διδαχή για τον νευριασμένο : "Ποτέ το έργο νευρικού δε βγαίνει ωφελημένο, ποτέ το έργο γνωστικού δεν έφυγε χαμένο." Κι’άλλο του κόσμου άκουσε και κράτησε γραμμένο : " Ποιο ποταμάκι θόλωσε κι’έμεινε θολωμένο ;" Θεέ! Φώτισε όλους μας εμείς να αγαπούμε, και την κακία στη ζωή να την κατανοούμε.                         ₪                                  Ο  Μεσαρέτες

-Άσχημα χρόνια τωρινά-

Ποντιακά : Ο  νέον σον παλιόν καιρόν εγνέφιζεν με ονέρτα και μ’έναν τρόπον γνωστικόν πουθέν’ ’κ’εφήνεν χρέητα. Ο νέον ο σημερ’νόν άλλο ’κ’ευτάει ονέρτα, ο νούσ’ατ κι’ό συλλογισμόν επάτεψαν σα τέρτα. Σκολεία, φροντιστήρια, θέλ’νε πολλά παράδες, για τον φτωχόν, μαρτύρια αγιάτρευτα  γεράδες. Ατώρα που ετράνυναν και επέρανε  πτυχία, έμορφα εκορνίζοσαν και παίζ’νε όλ’ λαχεία. Λέγ'νε , γιατρός ’κί γίνεσαι  χωρίς καλόν  σκολείον, πλούσιος, άμα, γίνεσαι μ’έναν καλόν λαχείον! Από μικροί  σα βάσανα, δουλείαν και σκολείον, ατώρα παίζ’νε την ξερήν απέσ’ σο καφενείον. Έναν παλιόν αφεντικόν ’κ’εράευεν πτυχία, αν έλεπεν εργατικόν επέρνεν σην δουλείαν. Δύσκολα χρόνια τα παλιά είχαν άμα αξίας, τα άσκεμα τα τωρισνά θέλ’νε μόνον θυσίας.  Copyright© 2011

Ερμηνεία : Ο  νέος στον παλιό καιρό με όνειρα ξυπνούσε, και μ’έναν προγραμματισμό ποτέ του,  δε χρωστούσε. Ο νέος ο σημερινός όνειρα πια, δεν κάνει, με σκέψη και συλλογισμό απόγνωση τον πιάνει. Σχολεία, φροντιστήρια,  περίσσιο χρήμα θέλουν, για τον φτωχό, μαρτύρια, πληγές βαθιές που  μένουν. Τώρα που μεγαλώσανε και πήρανε πτυχία όλοι τα κορνιζόσανε και  παίζουνε  λαχεία. Λένε,  γιατρός  δε γίνεσαι χωρίς καλό σχολείο, πλούσιος  όμως  γίνεσαι μ’ένα καλό λαχείο! Από μικροί στα βάσανα, δουλειά και στο σχολείο άνεργοι τώρα, παίζουνε, ξερή στο καφενείο. Ένα παλιό αφεντικό πτυχία δεν κοιτούσε, αν εύρισκε εργατικό αμέσως τον ζητούσε. Δύσκολα χρόνια τα παλιά Είχαν όμως αξίες Τα άσχημα τα τωρινά Θέλουν  μόνον θυσίες Ο Μεσαρέτες

-Την αρετήν πρέπ’ να κουρφίεις-

Ποντιακά: -Την αρετήν πρέπ’                      να κουρφίεις-                    ₪ Όσον το δεντρόν ποτίεις, και την αρετήν κουρφίεις και τα δύο θα τρανύντς. Το δεντρόν άν ’κί ποτίεις ξερά φύλλα θα σωρεύ’ς. Αρετήν άν ’κί κουρφίεις, χάται…ατέν άλλο ’κ’ελέπ’ς. Ομάζ’ λεβάνταν σο πουκάλ’ το μύρον’αθε που ’κ’εβγάλλ’. Αποτζουπόντσ’ατο…μυρίζ’, και όσον τρίφκεται τερείς ατόσον κιάλλο σκουττουλίζ’.                    ₪ Από το βιβλίο μου : Ποντιακοί Στοχασμοί    Δαρμενείας - Μασχαρείας - Τραγωδίας                     Copyright© 2006

Ερμηνεία : -Την αρετή πρέπει               να την παινεύεις-                    ₪ Όσο ένα δέντρο ποτιστεί και παινευτεί μια αρετή, αυτά θα μεγαλώνουν. Δένδρο που δε θα ποτιστεί άλλο πια δε θα φυλλώσει. Η αρετή αν δεν παινευτεί, θα... χαθεί θα μαραζώσει. Μοιάζει κλεισμένο άρωμα την ευωδιά που την κρατά. Τ’ανοίγεις κι’ευωδιές σκορπά και όσο τρίβεται κοιτάς και πιο πολύ μοσχοβολά.                    ₪                                          Ο Μεσαρέτες