Ποντιακά : - Ο υπερήφανον – ₪ Καμμίαν μη περ’γελάς τ’αφκά τα σκαλοπάτια, γιατί πρώτα πατείς σ’ατά να ’φτάντς ούς σα παλάτια. Πολλά υψηλά όντας θα πάς σα χαμελά πα, τέρεν, σα λίβια απάν’ όθεν πετάς, κανείς εκει’άν ’κ’επέμ’νεν. Μυτίν μη σκώντς απο’κατ’άν’, απάν’ σ’ωβά σ’ πα, κάτσον, τέρεν πρώτα και ώβ(γ)ασον και επεκεί κακάντζον. Εσύ καμμίαν μ’ανασπάλτς, όσον ’ψηλά πετούμε, ατόσον μικρούς ελέπν’εμας ατείν’ που ’κ’επορούνε υψηλά για να πετούνε. Πολλά μακρά όντας θα πάς, ’κ’ελέπν’εσε, πού είσαι, και όσον υψηλά πετάς άλλο κανείς ’κι’ακούει’σε. Άμα ’κ’εξέρτς εσύ ντ’ευτάς και σα ουράνια σκούσε, πολλά υψηλά σίτια πετάς θα ρούεις και θα σκοτούσε. ₪ Από το βιβλίο μου : Ποντιακοί Στοχασμοί Δaρμενείας - Μασχαρείας - Τραγωδίας Copyright© 2006 | Ερμηνεία : - Ο περήφανος – ₪ Ποτέ σου μη περιφρονείς τα κάτω σκαλοπάτια, γιατί πρώτα σ’αυτά πατείς να φθάσεις στα παλάτια. Πολύ ψηλά όταν πετάς και χαμηλά να βλέπεις, στα σύννεφα όπου θα πας, κανείς δε ζει εκεί, να ξέρεις. Ψηλά τη μύτη μην κρατάς, πάνω στ’αβγά σου κάθισε, πρώτα κοίτα και γέννησε και ύστερα κακκάρισε. Εσύ ποτέ σου μην ξεχνάς όσο ψηλά πετούμε, τόσο μικρούς μας βλέπουνε αυτοί που δεν μπορούνε ψηλά για να πετούνε. Πολύ μακριά όταν θα πας, εσένα δε θ’ακούμε, κι’όσο ψηλά εσύ πετάς άλλο δε θα σε δούμε. Όταν δεν ξέρεις τι ζητάς και στα ουράνια φθάσεις, θ’αρχίσεις να παραπετάς και τη ζωή θα χάσεις. ₪ Ο Μεσαρέτες |
Για επικοινωνία
email: mesaretes@gmail.com
* Ο ΠΟΝΤΟΣ και η Ιστορία του.
* Ποντιακοί Στοχασμοί
* Επίκαιρα Ποιήματα
Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011
- Ο υπερήφανον -
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
- Κανένας...'κί γελούνε -
Ποντιακά :
-Κανένας…’κί γελούνε-
₪
Τον ήλιον εβασίλεψαν
έφεραν την σκοτίαν,
τον τόπον εσκοτίνεψαν,
κιά ξημερών καμμίαν.
Οντας νυχτών και ’κί μερών’
τ’ομμάτια ’κί τερούνε,
ακούς μονάχα στεναγμόν
κανένας…’κί γελούνε.
Θεέ μ’! που είσαι υψηλά,
γιάμ ’κ’εγροικάς τον κόσμον;
έλα ολίγον χαμελά
και κάλλινον τον πόνον.
Τοπλάεψον την χαμονήν
χάρτσον χαράν και υίαν,
σον κόσμον δόσ’, υπομονήν
και "τ’άλτς"…γνώσην-σοφίαν.
Ποίσον Εσύ, ατά ντ’εξέρτς,
σ’ατείντς που ’κ’επορούνε,
αδά…οι "άλλ’" ελώλωσαν,
ντ’εφτάνε ’κ’εγροικούνε.
₪
Ο Μεσαρέτες
Ερμηνεία :
-Κανένας…δε γελάει-
₪
Τον ήλιο μας, βασίλεψαν,
μας φέρανε σκοτάδι,
τον τόπος μας, σκοτείνιασαν,
πάντα θα είναι βράδυ.
Νύχτα χωρίς ξημέρωμα
τα μάτια δεν κοιτούνε,
ακούς μονάχα στεναγμό
χείλη πια…δε γελούνε.
Θεέ ! που είσαι στα ψηλά,
μη δε γροικάς τον κόσμο ;
έλα λιγάκι χαμηλά
κι’απάλυνε τον πόνο.
Συμμάζεψε τη χαμονή
φέρε χαρά και υγεία,
δώσε, στον κόσμο υπομονή
στους "άλλους"…γνώση-σοφία
Κάνε Εσύ ότι μπορείς,
γι’αυτούς που δε μπορούνε,
εδώ …οι "άλλοι" "θόλωσαν"
τον κόσμο δεν ακούνε.
₪
ο Μεσαρέτες
Copyright© 2011
Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011
- Ο γέρον και το ρακίν -
Ποντιακά:
- Ο γέρον και το ρακίν -
₪
Ο ύπνον θρέφ’ τα χάταλα
χορτάρ’ ταΐζ’ μουσκάρια,
και το ρακίν τη γεροντάντς
ευτάει’ατς, παλληκάρια.
Άμα, ο γέρον ’κί πρέπ’ να θέλ’
μόνον τα μουχαπέτια,
όσον γερά πρέπ’ να δεικνύζ’
έμορφα ταπι-έτια,
και να μοιράζ’ ατά ντ’εξέρ’
σε όλια τα μιλέτια.
Πρέπ’ να εξέρ’ πότε να πίν’
και να θυμάται πάντα :
" Έναν πουκάλ’ καλόν ρακίν
γομάτον ούς σα σείλια
έν’ τζουπωμένον σο γιαλίν
τρανόν παλαλοσύνια".
Άμα πίντς ατο, μεθάς
και ’κ’εξέρτς άλλο ντ’ευτάς.
Για τ’ατό όσον γεράς,
και όσον ζείς, ξάϊ μ’ανασπάλτς :
" Το ζωμίν τη σταφυλί’
το τζιμπούσ’ δί’ σην αρχήν,
επεκεί φέρ’ την μεθύν’
και τελέν’ με…εντροπήν ".
₪
Ο Μεσαρέτες
Ερμηνεία :
- Ο γέρος και το ρακί -
₪
Ο ύπνος θρέφει τα μωρά
το χόρτο τα μοσχάρια
και το ρακί τους γέροντες
τους κάνει παλικάρια.
Όμως, δεν πρέπει ο γέρος να ζητά
μόνο ρακί και γλέντια,
πρέπει να δίνει όσο γερνά
ήθη και έθιμα πολλά
και να μοιράζει στο ντουνιά
τη γνώση απ’ τα ντέρτια.
Πρέπει να ξέρει πότε να πιει
και να θυμάται πάντα :
" Ένα μπουκάλι καλό ρακί
γεμάτο ως τα χείλη
είν’ βουλωμένη στο γυαλί
τρανή παλαβοσύνη".
Αν το πιεις, τότε μεθάς
κι’άλλο δεν ξέρεις τι ζητάς.
Έτσι εσύ όσο γερνάς,
κι’όσο ζεις να μην ξεχνάς :
" Το ζουμί του σταφυλιού
προπομπός είν’ του κεφιού,
το μεθύσι ακολουθεί
και τελειώνει με…ντροπή "
₪
Ο Μεσαρέτες
Από το βιβλίο μου : Ποντιακοί Στοχασμοί
Δaρμενείας - Μασχαρείας - Τραγωδίας
Copyright© 2006
Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011
- Γράμματα και γεράματα -
Ποντιακά :
- Γράμματα και γεράματα -
₪
Οσπίτ’ χωρίς βιβλία
έν’ κάμαρη δίχως παραθύρια.
Οσπίτ’ με αδέβαστα βιβλία
έν’ κάμαρη με ασπαλι(γ)μένα παραθύρια.
Τέρεν και άνοιξον τα βιβλία
και με τ’ομμάτια σ’, δέβασον τα γραφτά.
Και καμμίαν μ’ανασπάλτς
πως…τ’ομμάτια τ’ανοιχτά
είν’ τα παραθύρια α’σό κιφάλτς.
Δέβασον, μάθα γράμματα,
αν θέλτς καλά γεράματα.
Όσον γεράς και όσον δεβά’εις
πολλά μαθάντς α’σά γραφάς.
Μόνον το νούσ’ τέρεν μη χάντς.
’Ρώτα και τ’άλλτς τοι γεροντάντς
ντό σύρ’νε σα γεράματα
άμα ’κ’εξέρ’νε…γράμματα.
Έναν βιβλίον άμα δεβά’εις,
χωρίς να καλατζεύ’ς,
α’έτσ’ κανέναν ’κί πειρά’εις
κανέναν ’κί τουρτεύ’ς.
Τα ώρας έμορφα περάντς,
πολλά-πολλά πα, ’κι’αραεύ’ς,
τερείς και τούλα… ν’αποθάντς.
₪
Ερμηνεία :
- Γράμματα και γεράματα -
₪
Σπίτι χωρίς βιβλία,
είναι δωμάτιο δίχως παράθυρα.
Σπίτι με αδιάβαστα βιβλία,
είναι δωμάτιο με παράθυρα κλειστά.
Κοίταξε και άνοιξε τα βιβλία
και με τα μάτια σου διάβασε τα γραπτά.
Και ποτέ να μην ξεχνάει ο νους σου,
πως …τα μάτια σου τ’ανοιχτά
είναι τα παράθυρα του μυαλού σου.
Διάβαζε, μάθε γράμματα,
αν θες καλά γεράματα.
Όσο γερνάς διαβάζοντας
μαθαίνεις πολλά σπουδάζοντας.
Κι’αυτό που έχεις το μυαλό
κοίτα και κράτα’το γερό.
Ρώτα και άλλους γέροντες
πώς νοιώθουν στα γεράματα
όταν δεν ξέρουν … γράμματα
Ένα βιβλίο όταν διαβάζεις
χωρίς κανένα να μιλάς
κανέναν έτσι δεν πειράζεις
κανέναν δεν τσιγκλάς.
περνάς τις ώρες σου καλά,
τα περιττά δεν τα ζητάς
κοιτάς και ήσυχα να… πας.
₪
Ο Μεσαρέτες
Από το βιβλίο μου : Ποντιακοί Στοχασμοί
Δaρμενείας - Μασχαρείας - Τραγωδίας
Copyright© 2006
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)